"پابلو نرودا"

 در زمانی که وفا قصه برف به تابستان است

   و در آیینه چشمان شقایق ها عابر ظالم و بی عاطفه غم جاریست

   به چه کس باید گفت ؟                             

  با تو خوشبخترین انسانم؟؟؟

خدایاشکرت

به خاطر همه چیز

بیایید با هم رو راست باشیم ...

بیا کمک کنیم تا من من باشم و تو تو ...

بیا خودمون باشیم ...

چرا ما همه درپس چهره کسی دیگه گمیم ....

می تونیم ساده باشیم...

صادق باشیم ....

عاشق باشیم ...

همه ما داریم از خودمون فاصله می گیریم ...

بیایید تا زلال بودن را تمرین کنیم ...

چه لطیف است حس آغازی دوباره،

و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس…

و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن!

و چه اندازه شیرین است امروز…

نه انگار عشقي بود نه روزگاري ---

 چطور دلت اومد تنهام بذاري ؟؟؟

دوست دارم یه جایی مثل اینجا باشم

با تو

آنهایی که رنگ پریدگی پاییزرا دوست ندارند،

نمی دانند که پاییز همان بهار عاشق است

عاشق پاییزم

انتظار

هلا ای منجی چشمان من در ظلمت این دنیای ظلمانی تورا قسم میدهم به جان ترانه هایم به حرمت سکوت اشکهایم که پر نگیری از دیار آرزو هایم

مهربانم نمی دانی چقدر دوست دارم وخیره در نگاهت شوم ولی می دانم که فاصله میان من و تو زیاد است  آنقدر زیاد که می دانم خوابی را که دیشب دیده ام هیچ وقت به حقیقت نخواهد رسید

می دانم که در انتظار هیچ صبورم ودر انتظار لبخندی نفس می کشم که تا آخرین نفس آرزویم خواهد بود وبه جاده ای می نگرم که می دانم هیچ وقت رهگذر آن نخواهی شد .

آخر من نشانی لبخند تو را از کی بپرسم و به کجا بروم که فقط تو باشی و لبخند تو 

ونه حتی گل سرخی که عطر نفس های تو را دارد

 خدا قول نداده آسمون هميشه آبی باشه و باغ ها پوشيده از گل قول نداده زندگی هميشه به كامت باشه خدا روزهای بی غصه و شادی های بدون غم و سلامت بدون درد رو هم قول نداده خدا ساحل بی طوفان، آفتاب بی بارون و خنده های هميشگی رو قول نداده خدا قول نداده که تو رنج و وسوسه و اندوه رو تجربه نكنی خدا جاده های آسون و هموار، سفرهای بی معطلی رو قول نداده قول نداده کوه ها بدون صخره باشن و شيب نداشته باشن رود خونه ها گل آلود و عميق نباشن قول داده ؟ ولی خدا رسيدن يه روز خوب رو قول داده خدا روزی روزانه ، استراحت بعد از هركار سخت و کمک تو كارها و عشق جاودان رو قول داده . عجب روزی می شه اون روز پس ناملايمات زندگی رو شکر بگو و فقط از خودش کمک بگير که اوجاودانه است و بس نااميدی مثل جاده ای پر دست اندازه که از سرعت کم می کنه اما همين دست انداز نويد يه جاده صاف و وسيع رو بهت می ده زياد تو دست انداز نمون وقتی حس کردی به اون چيزی كه می خواستی نرسيدی خدا رو شکر کن چون اون می خواد تو يه زمان مناسب ترا غافلگيرت کنه و يه چيزی فراتر از خواسته الانت بهت بده يادت باشه تو نمی تونی كسی رو به زور عاشق خودت کنی پس تنها كاری که می تونی بكنی اينه که شخصی دوست داشتنی باشی و در نظر مردم باارزش و شريف جلوه کنی پس ناملايمات زندگی رو شکر بگو و فقط از خودش کمک بگير که اوجاودانه است